Miód lipowy - walory praktyczne ujęte w tradycji zielarskiej

Miód lipowy - kiedy stosować?


Miód lipowy uważany jest powszechnie za jeden z najlepszych środków na przeziębienie. Może być z powodzeniem stosowany wspomagająco przy grypie, w chorobach przebiegających z wysoką temperaturą, schorzeniach dróg oddechowych. Miody lipowe dzięki swej dużej zawartości olejków eterycznych wykazują silne oddziaływanie na drobnoustroje występujące na błonach śluzowych dróg oddechowych, zwłaszcza nosa i gardła. W badaniach odnotowano działanie na bakterie gram-dodatnie (gronkowce, paciorkowce), gram-ujemne (klebsiella pneumoniae, escherichia coli) oraz grzyby drożdżoidalne chorobotwórcze dla człowieka.

Lipa, a w szczególności kwat lipy, polecany jest prze zielarzy i uznawana przez tradycyjne zielarstwo jako środek napotny, przeciwgorączkowy, przeciwskurczowy, przeciwkaszlowt i wykrztuśny. Podobnie mają się sprawy jeśli chodzi o miód lipowy.

W celu wzmocnienia efektu powinno się go przyjmować po rozpuszczeniu w naparze z kwiatu lipy, owocu maliny oraz w połączeniu z sokiem z cytryny lub mlekiem. Często stosuje się łyżkę stołową miodu na szklankę ciepłego roztworu. W zapaleniach błon śluzowych górnych dróg oddechowych korzystne jest picie ciepłego płynu (z rozpuszczonym w nim miodem) na noc lub stosowanie w formie inhalacji. Przy kaszlu można też przyjmować naparu z kwiatu malwy, zawierajęcy w 1 szklance napoju 2 łyżki stołowe (około 50 g) miodu lipowego. Produkt ten jest cennym środkiem wspomagającym w zapaleniu oskrzeli i zapaleniu płuc.