Miody gatunkowe lipowe wyprodukowane przez polskie pszczoły

Aktywne filtry:

-

Bardzo wysoko cenionym przez pszczelarzy miododajnym pożytkiem jest lipa. Drzewo kwitnie na początku lata. W drugiej połowie czerwca w koronach lip rozwijają się charakterystyczne kwiatostany. Niemal od razu pojawiają się wśród nich setki pszczół robotnic żerujących na tym cennym pożytku. Aromat nektaru zebranego z kwiatów lipy sprawia, że wyprodukowany zeń miód jest uznawany za jeden z najlepszych odmianowych miodó nektarowych.

Miód lipowy - kolor

Miód wyprodukowany w początkowym okresie kwitnienia ma jasną barwę bursztynową, czasem z lekkim zielonkawym odcieniem. Produkowany  w późniejszym okresie kwitnienia jest już ciemniejszy i ma barwę wyraźnie brązową. Krystalizacja miodu lipowego przebiega spokojnie i w przeciętnym czasie w porównaniu do innych gatunków rodzimych miodó nektarowych. Może trwać do kilku miesięcy. Skrystalizowany miód lipowy zmiania zabarwienie na jaśniejsze złoto-żółte. Czasem biało-żółte. Po krystalizacji miód zyskuje konsystencję "krupowatą", drobnoziarnistą. "Koronka" tworząca się na powierzni miodu na górze słoika w pierwszym kontakcie dotykowym może przypominać tradycyjny cukier. Smak miodu lipowego jest bardzo charakterystyczny i przez koneserów bardzo ceniony. Czasem lekko gorzkawy, umiarkowanie ostry. Bez trudu dostrzeżemy w nim nutę zapachową kwiatu lipy. Doskonale sprawdza się jako dodatek w kuchni. Zarówno barwa, jak i posmak zależy od wielu czynników. Między innymi od rejonu, z którego pochodzi zbiór, a także pogody, nasłonecznienia w czasie zbioru, śladowej ilości pyłków z innych gatunków roślin itp. Lipa, choć bardzo znana, jest gatunkiem drzew stosunkowo rzadko rosnącym na terenia naszego kraju. Większe skupiska powstały głównie w wyniku nasadzeń i nie występują często. Z tego powodu uzyskanie czystego miodu lipowego jest dość trudne.

Miód lipowy na przeziębienie i nie tylko

Od pokoleń miód lipowy stosowany był przy przeziębieniach. Nasze prababki zalecały go jako środek napotny i stosowały przy podwyższonej temperaturze, na kaszel i przy problemach układu oddechowego. Za sprawą olejku eterycznego z lipy obecnego w miodzie lipowym wykazuje on działanie napotne, wykrztuśne i antyseptyczne. Olejek lipowy ma działanie kojące na układ nerwowy, łagodzi napięcia i pozytywnie wpływa na koncentrację. Spożywanie miodów lipowych może zatem korzystnie wpłynąć na ewentualne problemy z bezsennością i zwiększyć odporność na stres. Zauważono również lekkie działanie moczopędne po spożyciu miodu lipowego, co pośrednio wpływa na obniżenie ciśnienia krwi, dlatego mogą go stosować osoby borykające się z niektórymi problemami układu krążenia. Miód lipowy to niezastąpiony składnik apteczek naszych babć.

Jak stosować miód lipowy?

Aby maksymalnie skorzystać z dobrodziejstwa zawartego w wysokogatunkowym miodzie z lipy zalecany jest następujący sposób spożywania miodu. Porcję miodu (1 nieduża łyżka) wsuwamy pod język i pozostawiamy tam na dłuższą chwilę, aż do całkowitego rozpuszczenia. W ten sposób już z jamy ustnej wchołoną się poszczególne składniki miodu, w szczególności enzymy, które w żołądku uległyby bardzo szybkiej dezaktywacji. Przy przeziębieniach możemy stosować tradycyjne ciepłe mleko z miodem lipowym i czosnkiem. Należy pamiętać, aby mleko było ciepłe, a nigdy gorące. Zbyt wysoka temperatura również działa destrukcyjnie na enzymy obecne w miodzie. Niektórzy do zalecają dodanie jeszcze odrobiny masła do mleka. Za napój "stawiający na nogi" uważana jest również herbata z imbirem i miodem lub napar z malin z dodatkiem miodu lipowego.